Niemożność znalezienia pracy okazuje się mieć też większy wpływ na psychikę osób mających wykształcenie przynajmniej średnie w porównaniu do ludzi słabiej wykształconych.

W badaniu wzięli udział ludzie, u których nigdy nie zdiagnozowano emocjonalnych problemów zdrowotnych i którzy po raz pierwszy musieli walczyć z problemami tego rodzaju w ubiegłym roku.

Uczeni porównali zdrowie psychiczne tych, którzy byli zatrudnieni w pełnym wymiarze godzin z tymi, którzy doświadczyli krótkoterminowego bezrobocia oraz osobami pozostającymi bez pracy krócej niż 25 tygodni i dłużej niż ten okres czasu.

Okazało się, że ryzyko wystąpienia problemów psychicznych jest jednakowe u osób, które pracowały i tych, którzy pozostawali bez pracy przez krótki okres.

Jednakże ludzie nie mogący znaleźć pracy przez dłuższy czas byli trzy razy bardziej narażeni na stres prowadzący do objawów klinicznych w porównaniu do osób mających pracę.

Depresja i lęk stanowiły dwie główne przyczyny złego stanu zdrowia psychicznego związanego z długotrwałym bezrobociem.

Testy wykazały również, że psychologiczne skutki bezrobocia są intensywniejsze wśród osób z grup mniejszościowych i tych z wyższym poziomem wykształcenia.

W przypadku osób w grupie mniejszości bezrobocie prawdopodobnie zwiększało ich obawy o zdolność do integracji i niepokoiło ze względu na możliwość dyskryminacji. Jeśli chodzi o osoby dobrze wykształcone, one zazwyczaj sądzą, że w pełni kontrolują swoje życie i obwiniają siebie o wszelkie trudności na rynku pracy, tłumaczą badacze.

Wyniki badań przedstawiono na briefingu sponsorowanym przez American Psychological Association.