zmien rozmiar tekstu A+ A-

Większość obecnych pięćdziesięciolatków nie miało problemów z pierwszą pracą. Po ukończeniu szkoły (zawodowej, średniej, czy wyższej) zwykle zajmowali przeznaczone dla danego zawodu stanowiska. Źle widziana była wręcz częsta zmiana pracy. Czasy diametralnie się jednak zmieniły, a wraz z nimi rynek pracy. Dziś ci, którzy mają kilkadziesiąt dekad nierzadko muszą lub chcą próbować sił przejawiając nową aktywność zawodową.

Zmiana profesji bywa konieczna ze względu na restrukturyzację firmy lub zakładu, bądź pożądana przez dojrzałego pracownika, który nie chce kolejnych dziesięciu czy piętnastu lat spędzić wykonując żmudne dlań zajęcie. Jeśli masz kilkadziesiąt lat i pracujesz, decyzja o zmianie miejsca pracy pewnie postrzegana jest jako szalona, ale nie wszyscy szybko skończymy na emeryturze, mówi Denise Taylor, brytyjska psycholog i doradca zawodowy.

Tak szeroko komentowany światowy kryzys ekonomiczny z pewnością nie zachęca do ryzykownych przedsięwzięć. Stabilizacja zawodowa w tych okolicznościach wydaje się upragnionym celem. Jeśli jednak mimo to chcesz spróbować sił w innej firmie lub odmiennym zawodzie, nim podejmiesz tę trudną decyzję, rozważ kilka spraw, radzi Taylor:

• Poznaj swoje umiejętności. Nie ograniczaj się do niegdyś przygotowanego CV. Przejrzyj jeszcze raz listę swoich kwalifikacji i dodaj kompetencje nabyte w międzyczasie. Nie tylko te zdobyte w pracy, ale także w domu - dzięki nowym zajęciom, hobby, zainteresowaniom;

• Wybierz to, co dla ciebie najważniejsze. Pieniądze są zwykle doskonałą motywacją. Nie dla każdego jednak wysokość zarobków stanowi ostateczne kryterium wyboru stanowiska. Zdarza się, iż słabiej płatna praca zyskuje na atrakcyjności ze względu na to, że umożliwia poświęcenie większej ilości czasu na hobby lub też stanowi po prostu ciekawe zajęcie.

• Teraz ty jesteś na pierwszym miejscu. Kiedy dzieci stają się dorosłe i zaczynają żyć własnym życiem, pozostaje więcej czasu i energii na autonomiczne decyzje. „Efektem ubocznym" nowego status quo jest możliwość powzięcia śmielszych planów, co zresztą może zainspirować współmałżonka, bądź partnera, jak i pozostałych członków rodziny.

• Dojrzałość to plus. Kult młodości powszechny jest w reklamach, w innych sferach pajdokracja to mit. Najbogatsi i najbardziej wpływowi ludzie to seniorzy. Osoby dojrzałe mogą pochwalić się dużym doświadczeniem, spokojniej podchodzą do zaistniałych problemów, mają rozległa wiedzę. Dojrzałym ludziom rzadziej więc zdarzają się niepowodzenia.

• Skorzystaj ze znajomości. Nie chodzi tu oczywiście o nepotyzm. Jeśli szukasz pracy, warto po prostu przypomnieć sobie o tak wielu poznanych w ciągu dotychczasowej kariery zawodowej i w życiu prywatnym ludziach, którzy są związani z jakimś sektorem gospodarki. Zadzwoń do przyjaciół, znajomych z poprzedniej pracy, osób poznanych na różnych kursach - być może znają ofertę pracy, która wydaje się odpowiednia dla ciebie.

• Wyzwaniom należy stawiać czoła. Nie wpadaj w zakłopotanie, gdy rozmowę o pracę przeprowadza osoba, która mogłaby być twoim synem lub córką. Pokaż, że jesteś „na czasie", wiesz, co się obecnie dzieje w danej branży i nie stanowi problemu fakt, że masz za sobą wiele wiosen. Jeśli dowiedziesz, że dojrzałość nie jest mankamentem i nie widzisz nic dziwnego w tym, że tzw. interview przeprowadza osoba młodsza, rozmówcy także nie będą tego postrzegali jako kuriozum.

• Jeśli już zdecydujesz się na zmianę profesji, jesteś w stanie dość szybko przyswoić nową wiedzę. Nie tylko dlatego, że masz do tego motywację, ale także wskutek tego, że już posiadasz umiejętności, które ułatwią zdobywanie nowych.

Denise Taylor jest psychologiem i doradcą zawodowym, autorką wielu publikacji internetowych, a także wydanej niedawno książki pt „How to get a job in a recession" („Jak znaleźć pracę w czasie recesji").